Aandacht voor articulatie

Niet alleen kinderen, maar ook veel volwassen muzikanten, ja zelfs hele amateurorkesten produceren wel tonen, maar zijn zich vaak of helemaal niet bewust van betekenisvolle klanken en de manier waarop deze gemaakt kunnen worden. Ook is er weinig of geen aandacht voor het timbre van de toon die wordt geproduceerd. Articulatie in combinatie met de juiste ademhalingstechniek zorgt voor de juiste sfeer van een muziekstuk. Hoe vaak speelt een orkest lichte muziek dat helemaal nergens naar klinkt door gebrek aan articulatie? Hoe vaak speelt een orkest een openingsfanfare op dezelfde manier als een koraal? U mag het zelf invullen! Zelfs al staan er helemaal geen articulatietekens in een muziekstuk voorgeschreven, dan mag er toch wel van de uitvoerder verwacht worden dat hij of zij gevoel heeft voor dictie (voordracht). Om een bepaalde muziekstijl op de juiste wijze te spelen moet men uiteraard wel alle facetten van articulatie beheersen. Als dirigent hoor je direct of iemand kan articuleren of niet. Anders gezegd: of iemand heeft leren articuleren of niet en daar ligt niet alleen de oorzaak, maar tevens ook de oplossing van het probleem.

Laat de docent dus zijn of haar verantwoordelijkheid nemen en de leerling verder leren kijken dan de noot lang is!

  • De docent is namelijk degene die de leerling moet leren dat articulatie de manier is waarop een musicus de klanken en tonen met elkaar verbindt.
  • De docent is namelijk degene die de leerling al vanaf de eerste les moet leren hoe een toon op de juiste wijze moet worden aangeblazen en dat dit gebeurt door een combinatie van tong, lippen, kaak, gehemelte en luchtkolom.
  • De docent is namelijk degene die de leerling moet leren in hun hoofd een voorstelling te maken over de sfeer van een muziekstuk en welke articulatie daarbij hoort. De titel van een muziekstuk zegt vaak al genoeg. Ook het metronoomcijfer en de karakteraanduiding zeggen het een en ander over de speelwijze. Laat de leerling een muziekstuk met zowel de correcte als de incorrecte articulatie┬áblazen (of zingen) en de, voor kinderen vaak stoffige theorie, komt werkelijk tot leven.
  • -De docent is namelijk degene die de leerling moet leren dat elke noot benaderd moet worden vanuit muzikaliteit en logisch moet volgen op zijn voorganger. Dat er betekenis en schoonheid aan de tonen moet worden gegeven.

Kortom: de docent is degene die de leerling moet leren dat articulatie nou net het verschil maakt tussen toeteren en muziek maken!

Bekijk het overzicht van al onze columns.