Als niets vastligt is alles mogelijk

Elke jeugdorkestdirigent zou zich vier kritische, maar in het belang van het kind, noodzakelijke vragen moeten stellen:
Ben ik bewust bekwaam?
Ben ik onbewust bekwaam?
Ben ik bewust onbekwaam?
Ben ik onbewust onbekwaam?

Voor veel muziekdocenten en dirigenten is ‘leiding geven’ aan kinderen namelijk geen gemakkelijke opgave. Outside the box voelt voor hen niet comfortabel, omdat ‘in the box’ hun comfortzone is. Wat vaak in de weg staat (en zeker niet in het belang van het kind is) is dat een denk- en werkwijze zich binnen vaste kaders begeeft. Men wil vanuit IETS muziek maken waarbij de prestatie het einddoel is. Niveauverschillen vormen zo een struikelblok en minder getalenteerde kinderen worden als onbekwaam bestempeld. Omdat er vanuit goed of fout wordt gedacht is de verwachting een voorwaarde geworden.

Maar als niets vastligt is alles mogelijk. Dan kan er zelfs vanuit NIETS muziek worden gemaakt en maakt verwachting plaats voor verwondering. Op die manier wordt er niet in goed of fout, maar vanuit ontwikkeling gedacht omdat niet het resultaat geldt, maar het proces. Zo creĆ«er je van muziekles een muzikale speeltuin en geef je de regie in handen van het kind. Zo krijgt het zonder belemmering de vrijheid om te spelen, te ontdekken en buiten de traditionele lijntjes te kleuren. En laat het nou niet de dirigent, maar ‘het kind’ zijn waar het uiteindelijk om draait!

Bekijk het overzicht van al onze columns.