Zeestromen

Door de energie van de zon is oceaanwater continu in circulatie. Die circulatie omvat een combinatie van zeestromingen aan de oppervlakte en onderzeese  stromingen. Aan de oppervlakte is de stroming het sterkst. Bij toenemende diepte neemt ze af en draait om. Waar zeestromen – koud en warm water – elkaar raken, ontstaan fronten. Daar treedt vaak mistvorming op.

Een muziekvereniging is als een zeestroom. Ze is continu in beweging door de energie van de leden. Het bestuur zet samen met de dirigent een beleid uit, waar men over een aantal jaar wil staan. Deze beleidsvisie wordt in een kader gegoten. Daarbinnen wordt de missie stapsgewijs uitgevoerd (met opzetten van een jeugdbeleid, instellen van muziek- en andere commissies,…). ‘De vereniging ben je zelf’, dus als het goed is zetten alle leden zich er voor in om de club te laten groeien en bloeien. Ook als het tegen zit zet men er als vereniging de schouders onder en gaat men er samen voor, met het lange termijn doel voor ogen. Helaas gaat het niet altijd goed. Soms zijn er leden die zorgen voor een ‘onderstroom’. Ze zeggen wat ze denken, ook als de manier waaróp de boodschap ondersneeuwt. Ze dreigen, of wijzen andere mensen op hun fouten, daarmee oncollegiaal op de man in plaats van op de bal spelend. Mensen die hun mening op willen leggen aan anderen komen niet sympathiek over, omdat ze geen ruimte laten voor de mening van een ander. Natuurlijk mag iedereen zeggen wat hij of zij ergens van vindt, maar het is belangrijk dat dat gebeurt op de goede manier en op de juiste tijd. En dat gaat dus soms niet goed. Met het plompverloren uiten van je onvrede tegen wie het (vaker niet dan wel) wil horen; op een verkeerd moment (tijdens een repetitie), op de verkeerde plaats (in het bijzijn van de hele vereniging),… dat zorgt voor een dissonant en die heeft invloed op de sfeer. Zo’n gesprek is geen constructieve uitwisseling van ideeën, maar gaat dikwijls de verkeerde kant op  en vroeg of laat krijgt negativiteit de overhand. Leden die hun ongenoegen op een defensieve of aanvallende manier voor het voetlicht brengen, beuken daarmee als het ware in tegen het afgesproken beleidskader van de vereniging. En net zoals bij botsende zeestromen ontstaat er dan mist en vervaagt het punt aan de horizon waar je als vereniging naartoe werkt. Op den duur raakt dat punt zelfs uit het zicht. En ja het is soms nodig dat er tegen de stroom in wordt gelaveerd, maar er zijn helaas veel voorbeelden van verenigingen waar de stromen zó tegen elkaar ingaan dat er een óverstroming plaatsvindt. Met als triest gevolg dat mensen zich niet langer kunnen identificeren met hún muziekvereniging zoals die geworden is en opstappen.

Er is een gezegde dat luidt: ‘C’est le ton qui fait la musique’ (het is de toon die de muziek maakt). Onderkennen dat het belangrijk is kritische gesprekken op een goede manier met elkaar aan te gaan, daar kan een vereniging alleen maar  sterker van worden. Laat de horizon de melodie van de vereniging zijn. Samen ben je op weg naar de toekomst. En iedereen weet dat je op rustige oppervlaktestromingen nu eenmaal het beste vaart!

Bekijk het overzicht van al onze columns.